Naar de roots: Fashion op de kampong

Please find the English version below.

In 2018 ging ik met mijn zusje, Mirjam Manusama, naar de Molukken. Een onvergetelijke reis naar onze roots. Tegelijk waren ook nog nooit zo ver van huis geweest. En toch waren we thuis.

In Ihamahu op het eiland Saparua, blijven we een kleine week in een guesthouse. Tegenover het verblijf treffen we een oude trapnaaimachine. Het doet ons ten eerste denken aan de naaimachine die bij opa en oma stond en die in onze jeugd dienst deed als locomotief – en we kaartjes ‘knipten’ met de gaatjestang van oma.

De vrouwelijke beheerder van het guesthouse vertellen we dat Mirjam fashiondesigner is en we vragen haar of de trapnaaimachine nog in gebruik is. Het antwoord is ja en Mirjam wordt uitgenodigd om de machine te proberen. De ’tante’, geënthousiasmeerd door Mirjam’s interesse, vertelt ons dat verderop in het dorp een naaister woont. Dat is interessant! De volgende dag worden we bij haar uitgenodigd om langs te gaan.

In de zinderende hitte van de dag lopen we door de kampong en worden we van de hoofdweg afgeleid, tussen de huizen door naar een woning aan de rand van het dorp. Onze nicht is mee en legt de situatie van Mirjam uit aan de naaister. De naaister lijkt in eerste instantie niet een erg hoge dunk van Mirjam te hebben. Het idee is om een baju cele te maken. Een traditioneel Moluks shirt van stof, met ruitpatroon. Een van de kinderen wordt verzocht de rol stof te zoeken in de voorraad die in een van de naastgelegen kamers ligt. Het is even wennen want hier wordt niet gewerkt met patronen. Alles uit het hoofd. Eerst de lichaamsmaten opnemen en vervolgens direct uittekenen.

De naaister ziet dat Mirjam gevorderd is en gedurende de middag wordt ze meer ontspannen en kijkt ze van een afstand je toe hoe Mirjam te werk gaat. “Mensen komen alleen om kleding te bestellen. Het is goed dat je hier bent, zodat ik kan uitleggen hoe je het zelf kan maken.”, aldus de naaister. Bedankt tante!

Late 2018 my sister, Mirjam, and I traveled to Maluku. An unforgettable journey, back to our roots. Also we had never been
so far from home. And still it felt like home.

In the small village of Ihamahu on Saparua island, we stayed a week in a guesthouse. Across the street of the guesthouse we saw an old fashioned tailoring machine, taking us back to memory lane: our grandparents had a tailoring machine that we used as a locomotive – and a button hole punch to punch the tickets.

We tell our female house keeper that Mirjam is a fashion designer and ask her if the machine is still used. She confirms and invites Mirjam to take place behind the machine to try it. The ‘aunt’ is excited and tells us to visit a local tailorer. How interesting! The next day we were invited to visit the tailor.

In the heat of the day we walked through the village. Lead by our cousin, we went off the main road to the very edge of the village. As we arrived our cousin explains the situation and the tailor didn’t seem very impressed. She is rather sceptic about Mirjam’s skills. The tailor and Mirjam are going to make a baju cele, a traditional shirt, with checked pattern fabric.

One of the kids is ordered to get the fabric from the other room, where some fabrics are stocked. As Mirjam is used to draw patterns, it’s quiet unusual for Mirjam that the tailor doesn’t. She does it all from memory. First she measures all parts of the body, and draws it directly drawing on the fabric.

Later on, the tailor recognises Mirjam’s skills and becomes more relaxed, watching her apprentice. “People only order the clothes. I’m happy to have you here, so I can teach you how to make traditional clothing yourself.”, the tailor says to Mirjam. Thank you!

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven